Protokole ait likidite

Protokole ait likidite, bir protokolün hazinesinin kendi tokeni için likidite havuzu pozisyonlarını dışarıdan mevduat sahiplerine emisyonla ödeme yaparak kiralamak yerine bizzat elinde tuttuğu düzendir. 2021'de görünür bir soruna yanıt olarak ortaya çıktı: token ödülleriyle kiralanan likidite, ödüller kesildiği ya da başka bir yerde daha iyi getiri belirdiği anda çekip gider; dolayısıyla bir protokol yıllarca teşviklere çok para harcayıp yine de tasarrufa gittiği gün buharlaşan bir piyasaya sahip olabilirdi. Pozisyonun mülkiyetine sahip olmak ise derinliği, kiralanmış derinliğin asla olamayacağı biçimde kalıcı kılar ve işlem ücretleri paralı sermayeye değil hazineye birikir. Bunu yaygınlaştıran mekanizma tahvilleme oldu: indirimli token satıp karşılığında likidite havuzu tokenleri ya da rezerv varlıklar almak. Bu, yinelenen bir emisyon maliyetini tek seferlik bir sulandırmaya çevirir. Tanıma iki dürüst sınır eşlik eder. Likiditeye sahip olmak fiyatı desteklemekle aynı şey değildir: hazine havuzun her iki tarafında durur, dolayısıyla tokenin değerindeki bir düşüş, ona destek olması beklenen hazineyi de küçültür ve çoğunlukla kendi tokenini tutan bir hazine sağlamdan çok döngüseldir. Ayrıca kalıcı derinlik, hizmet ettiği talep kadar yararlıdır; kimsenin karşısında işlem yapmadığı bir havuz, sahibi kim olursa olsun ücret üretmez. Hazinenin yalnızca manşetteki büyüklüğünü değil bileşimini okuyun.